Αρτέμιος Κοντοπίδης, Ασφαλιστικός Πράκτορας

882

«Δεν υπάρχει ισονομία στους όρους άσκησης του επαγγέλματος»

Συνέντευξη στη Σούλα Κορμά

Οι «Ασφάλειες Κοντοπίδη» συμπληρώνουν φέτος 30 χρόνια δραστηριοποίησης στην ασφαλιστική διαμεσολάβηση. «30 χρόνια ποιότητας & ασφάλειας, που διαμορφώσαμε μαζί με τους πελάτες και τους συνεργάτες μας», υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ο κ. Αρτέμιος Κοντοπίδης, ιδρυτής της Εταιρίας, ενώ, περιγράφοντας τις βασικές αρχές λειτουργίας της, εστιάζει στο τρίπτυχο: «ήθος – αξιοπιστία – συνέπεια». 
Με αφορμή αυτή τη σημαντική, για τη διαδρομή μιας εταιρίας, επέτειο αλλά και δεδομένου ότι ο κ. Κοντοπίδης είναι Πρόεδρος του Συλλόγου Ασφαλιστικών Πρακτόρων Νομού Αττικής (ΣΠΑΤΕ), ζητήσαμε την άποψή του για μια σειρά θεμάτων που συζητιούνται έντονα από συναδέλφους του –και όχι μόνο. 
Οι απαντήσεις του “αποκαλύπτουν” έναν άνθρωπο που πιστεύει σ’ αυτό που κάνει, που αντιμετωπίζει ρεαλιστικά τις προκλήσεις, που κρίνει αντικειμενικά τα πράγματα, και που δηλώνει –και αυτό είναι εν πολλοίς ενδεικτικό της φιλοσοφίας του– ότι «ο επαγγελματίας ασφαλιστικός πράκτορας έχει λόγους να ανησυχεί όσο επαναπαύεται και μένει στάσιμος και απαθής στις ραγδαίες εξελίξεις της αγοράς».

Κύριε Κοντοπίδη, φέτος συμπληρώνονται 30 χρόνια από την ίδρυση του πρακτορείου σας. Τι σας έκανε τότε, το 1978, να ασχοληθείτε επαγγελματικά με την ασφαλιστική διαμεσολάβηση; Ποιες δυσκολίες αντιμετωπίσατε στο ξεκίνημα (συνεργασία με εταιρίες, εξεύρεση πελατών, κ.ο.κ.) και πώς τις αντιμετωπίσατε; Σήμερα, ποιοι είναι οι στόχοι σας και πώς θα περιγράφατε τις βασικές αρχές λειτουργίας του γραφείου σας;
A.K
.: Η φετινή χρονιά είναι εορταστική για την εταιρία ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΟΝΤΟΠΙΔΗ και για εμάς τους ανθρώπους της, καθώς συμπληρώσαμε τα 30 χρόνια ποιότητας & ασφάλειας που διαμορφώσαμε μαζί με τους πελάτες και τους συνεργάτες μας! Οι βασικές αρχές λειτουργίας της εταιρίας μας, που σε ένα πολύ μεγάλο βαθμό ταυτίζονται με αυτές που είχα όταν έκανα τα πρώτα βήματα της δραστηριοποίησής μου στον ασφαλιστικό χώρο, είναι κατά τη γνώμη μου ο μεγαλύτερος συντελεστής επιτυχίας και διαμόρφωσης αυτής της μακρόχρονης πορείας που γιορτάζουμε φέτος. 
Οι λόγοι που με έκαναν, τότε, να ασχοληθώ επαγγελματικά με την ασφαλιστική διαμεσολάβηση ήταν κατά βάση βιοποριστικοί. Τις δυσκολίες που υπήρχαν στο ξεκίνημα αυτής της προσπάθειας, ως προς τη συνεργασία με ασφαλιστικές εταιρίες αλλά και ως προς την εξεύρεση πελατολογίου, τις αντιμετώπισα θετικά. Και στις δύο περιπτώσεις, τηρούσα τις βασικές αρχές που είχα ως παρακαταθήκη από το οικογενειακό μου περιβάλλον, αλλά και τις προσωπικές μου βαθιές πεποιθήσεις, που εκφράζονται ακόμη και σήμερα με το τρίπτυχο: ήθος – αξιοπιστία – συνέπεια. Η διατήρηση αυτών των βασικών αρχών στο πέρασμα του χρόνου αλλά και η συνεχής επαγρύπνηση για την κάλυψη των συνεχώς αυξανόμενων αναγκών των πελατών μας, μας δίνουν σήμερα τη δικαίωση για τη μέχρι τώρα προσπάθεια και τη δύναμη: πρώτον, να συνεχίσουμε να προσφέρουμε στους ασφαλισμένους μας υπηρεσίες ποιότητας, μέσω των πιο σύγχρονων ασφαλιστικών, χρηματοοικονομικών προϊόντων και διαδικασιών. δεύτερον, να συμβάλουμε ενεργά στη διαμόρφωση της ασφαλιστικής συνείδησης των συνανθρώπων μας, με απώτερο σκοπό τη βελτίωση της ποιότητας ζωής τους. τρίτον, να στηριζόμαστε πάνω στην αναλυτική μελέτη κάθε περίπτωσης ξεχωριστά, για την άριστη εξυπηρέτηση των πελατών και των συνεργατών μας, και τέταρτον, να ανοίγουμε νέους δρόμους, για την πρόσκτηση νέων ευχαριστημένων πελατών και συνεργατών.
Με τη νομοθετική ρύθμιση για την ασφαλιστική διαμεσολάβηση (εξετάσεις, πιστοποίηση, ασφαλιστήριο επαγγελματικής αστικής ευθύνης, κ.λπ.) θεωρείτε ότι βελτιώθηκαν ουσιαστικά οι όροι και οι προϋποθέσεις άσκησης του επαγγέλματος ή χρειάζεται πρακτικά και κάτι περισσότερο;
A.K
.: Αναμφισβήτητα, η οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης στοχεύει στη βελτίωση των όρων και των προϋποθέσεων άσκησης επαγγέλματος του ασφαλιστικού διαμεσολαβητή, προκειμένου να διασφαλίσει την επιθυμητή από όλους προστασία του καταναλωτή. Τόσο η επιβολή εξετάσεων και πιστοποίησης, όσο και η υποχρεωτική προσκόμιση του ασφαλιστηρίου συμβολαίου επαγγελματικής αστικής ευθύνης στο επιμελητήριο, ως βασική προϋπόθεση για την ανανέωση της άδειας άσκησης επαγγέλματος των ασφαλιστικών διαμεσολαβητών, συντελούν, σε μεγάλο βαθμό, στην εξυγίανση της ασφαλιστικής αγοράς και στη θωράκισή της με αληθινούς επαγγελματίες στην προώθηση των ασφαλιστικών προϊόντων. 
Το όφελος της εφαρμογής της οδηγίας αυτής είναι διττό. Από τη μία πλευρά, ο σημερινός καταναλωτής, που γνωρίζει πολύ καλά όχι μόνο τις υποχρεώσεις αλλά τις ανάγκες και τα δικαιώματά του, χρειάζεται και αναζητά έναν άρτια εκπαιδευμένο ασφαλιστικό διαμεσολαβητή, που θα είναι σε θέση να τον ενημερώσει επαρκώς για τα θέματα που τον απασχολούν και να του προτείνει τις καλύτερες λύσεις. Από την άλλη πλευρά, ο ασφαλιστικός διαμεσολαβητής, με τις εξειδικευμένες γνώσεις του, κατοχυρώνει το επάγγελμά του και είναι εξασφαλισμένος ακόμη και σε περίπτωση παράλειψης ή λάθους του απέναντι στον πελάτη του. 
Πρακτικά, βέβαια, οποιαδήποτε νομοθετική ρύθμιση αν δεν συνδυάζεται με ένα ισχυρό σύστημα αξιών, που θα πρέπει να χαρακτηρίζει τον επαγγελματία ασφαλιστικό διαμεσολαβητή, ο οποίος θα τηρεί τα χρηστά και συναλλακτικά ήθη αλλά και τον Κώδικα Δεοντολογίας, τείνει σε μια τυπική παρά ουσιαστική βελτίωση των όρων άσκησης του επαγγέλματός του. Γι’ αυτό κρίνω θετικά τις αλλαγές που στοχεύουν στο να επιφέρουν βελτιώσεις στο επάγγελμά μας, αλλά σε βαθύτερο επίπεδο, αναλογίζομαι το κυρίαρχο στοιχείο που κατά τη γνώμη μου καθορίζει σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό τα πράγματα, και αυτό είναι η ίδια μας η νοοτροπία!
Από πολλούς συναδέλφους σας διατυπώνεται η άποψη ότι υφίστασθε άνισο ανταγωνισμό από τραπεζοϋπαλλήλους, που δεν έχουν τις ίδιες υποχρεώσεις ως προς την πιστοποίηση, το ασφαλιστήριο επαγγελματικής ευθύνης, κ.ο.κ. Ποια είναι η δική σας άποψη; Έχει λόγους να ανησυχεί ο επαγγελματίας ασφαλιστικός πράκτορας από την ανάπτυξη του bancassurance και των λεγόμενων εναλλακτικών δικτύων (π.χ. πωλήσεις μέσω internet);
A.K.:
 Με το νέο νόμο: 3557/2007 προωθήθηκαν ρυθμίσεις που ουσιαστικά αλλά και τυπικά είναι αντίθετες όχι μόνο με το Ν.1569/85 (όπως ισχύει Π.Δ. 190/2006 Κ3-11087/27.11.00 ΥΑ για την Τεχνική Επιτροπή Εκπαίδευσης και εξετάσεων) περί διαμεσολαβητών, αλλά και εναντίον των συμφερόντων των καταναλωτών. Η ευρωπαϊκή οδηγία κατ’ ουσία δεν εφαρμόζεται με το συγκεκριμένο νόμο, αλλά παραφράζεται και μάλιστα μονομερώς υπέρ των τραπεζοϋπαλλήλων, αφού σύμφωνα με αυτή: την ασφαλιστική διαμεσολάβηση ασκούν μόνο τα πρόσωπα που έχουν (ύστερα από γραπτές εξετάσεις) τα προσόντα και έχουν νόμιμα πιστοποιηθεί, ενώ ΔΕΝ δικαιούνται να την ασκούν υπάλληλοι ασφαλιστικών επιχειρήσεων, ούτε τραπεζικοί έπάλληλοι (σύμφωνα και με το Π.Δ. 190/2006). 
Η δική μου άποψη, λοιπόν, δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από τη διαπίστωση ότι πράγματι δεν υπάρχει ισονομία και αναλογικότητα στους όρους άσκησης του επαγγέλματος των διαμεσολαβούντων στην ασφάλιση προσώπων. Αν, όμως, δούμε το θέμα από απόσταση, εύκολα θα διαπιστώσουμε ότι τελικά οι πρώτοι που βρίσκονται σε δυσμενή θέση σ’ αυτή την ιστορία είναι οι ίδιοι οι τραπεζοϋπάλληλοι, οι οποίοι όταν κληθούν να ενημερώσουν επαρκώς και να εξυπηρετήσουν το σύγχρονο πελάτη-καταναλωτή, θα φανούν γρήγορα ανεπαρκείς και αναξιόπιστοι στο έργο τους, άρα και εν δυνάμει περιθωριοποιημένοι. 
Το λυπηρό, βέβαια, είναι ότι χαμένος για ακόμη μια φορά ανακηρύσσεται και ο καταναλωτής, που μέχρι να διαπιστώσει τις συνέπειες της ανεπαρκούς εκπαίδευσης και ενημέρωσης του διαμεσολαβητή θα έχει χάσει χρόνο, χρήμα αλλά και την πίστη του, ίσως, στο διαμεσολαβητικό ρόλο και τον ασφαλιστικό χώρο γενικότερα. 
Ο επαγγελματίας ασφαλιστικός πράκτορας έχει λόγους να ανησυχεί, κατά τη γνώμη μου, από την ανάπτυξη του bancassurance και των λεγόμενων εναλλακτικών δικτύων όσο επαναπαύεται και μένει στάσιμος και απαθής στις ραγδαίες εξελίξεις της αγοράς. 
Έχει περάσει ανεπιστρεπτί ο καιρός που αρκούσε η διατηρησιμότητα της παραγωγής του ασφαλιστικού πράκτορα για να αισθάνεται ασφαλής και εντός της αγοράς. Ο σημερινός ασφαλιστικός διαμεσολαβητής οφείλει να συνειδητοποιήσει ότι πλέον καθίσταται επιτακτική ανάγκη για τη διενέργεια επιτυχημένων cross selling ενεργειών, με αποδέκτη το χαρτοφυλάκιό του, για την παροχή σε αυτό υψηλού επιπέδου υπηρεσιών και προϊόντων. Μόνο με αυτό τον τρόπο θα παραμείνει ενεργός και ανταγωνιστικός στο συνεχώς μεταβαλλόμενο ασφαλιστικό χώρο.
Η μη ικανοποιητική ανάπτυξη της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς αποδίδεται, τόσο από διοικητικά στελέχη εταιριών όσο και από ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές, και στην έλλειψη ασφαλιστικής συνείδησης των Ελλήνων. Δεδομένης της μακρόχρονης εμπειρίας σας, θα ήθελα να μας σχολιάσετε αυτή την άποψη. Επίσης, θα ήθελα να μας πείτε αν θεωρείτε πως φέρουν μερίδιο ευθύνης τόσο οι εταιρίες όσο και οι διαμεσολαβητές, για πράξεις ή παραλείψεις τους.
A.K.:
 Η ανάπτυξη της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς και η ελληνική ασφαλιστική συνείδηση δεν είναι ικανοποιητικές σε σχέση με το επίπεδο ανάπτυξης που θα μπορούσαμε να είχαμε κατακτήσει. Ευθύνες γι’ αυτό έχουν οι τρεις βασικοί φορείς της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς: η εποπτική αρχή, τα διοικητικά στελέχη των ασφαλιστικών εταιριών και οι διαμεσολαβητές. 
Οποιουδήποτε είδους ανάπτυξη προϋποθέτει μια σειρά από ενέργειες, που λειτουργούν συνδυαστικά και απολογιστικά στο επιθυμητό αποτέλεσμα. Προκειμένου, λοιπόν, η ελληνική πολιτεία να συμβάλει ενεργά στην ανάπτυξη της ασφαλιστικής αγοράς και συνείδησης, θα έπρεπε να έχει φροντίσει να εκπαιδεύει και να ενημερώνει τα μέλη της κοινωνίας της από τα σχολικά κιόλας χρόνια τους, για τις βασικές ασφαλιστικές έννοιες, για τη χρησιμότητα του θεσμού στη ζωή των ανθρώπων και το ρόλο του υποχρεωτικού χαρακτήρα της ασφάλισης ως ένδειξη αυτοσεβασμού αλλά και κοινωνικής ευθύνης. Επίσης, θα έπρεπε να ασκεί τον εποπτικό της ρόλο τόσο στους ασφαλιστικούς οργανισμούς όσο και στους διαμεσολαβητές με τέτοιο τρόπο, ώστε να μην υπάρχουν περιθώρια αφερεγγυότητάς τους, με αποτέλεσμα να ενισχύεται στη συνείδηση ολόκληρης της ασφαλιστικής αγοράς ο ευεργετικός ρόλος της ασφάλισης για την περαιτέρω ανάπτυξή της. 
Τα διοικητικά στελέχη των ελληνικών ασφαλιστικών εταιριών θα έπρεπε να είχαν ως κύριο μέλημά τους: πρώτον, τις άμεσες και στο ακέραιο αποζημιώσεις των ζημιωθέντων (πελατών τους ή μη). δεύτερον, την επιλογή και τη συνεχή εκπαίδευση ποιοτικών συνεργατών και διαμεσολαβητών που τις εκπροσωπούν και ενημερώνουν πλήρως τους πελάτες τους για τα προϊόντα και τους όρους τους, και τρίτον, την καταγγελία των συμβάσεων συνεργασίας με συνεργάτες οι οποίοι εκθέτουν τις εταιρίες και τον ασφαλιστικό χώρο γενικότερα, με σημαντικές παραλείψεις και λάθη τους. 
Οι Έλληνες διαμεσολαβητές θα έπρεπε να λειτουργούν με γνώμονα την καλύτερη εξυπηρέτηση των πελατών τους, ενημερώνοντάς τους λεπτομερώς για τα δικαιώματά τους αλλά και για τους όρους των συμβολαίων που συνάπτουν, να τηρούν τα χρηστά και συναλλακτικά ήθη, να επιλέγουν συνεργασίες με υγιείς ασφαλιστικές εταιρίες της αγοράς, που συμβάλλουν τόσο στην ανύψωση της επαγγελματικής στάθμης τους όσο και στη διαμόρφωση και ανάπτυξη της ασφαλιστικής συνείδησης των καταναλωτών. 
Αν, λοιπόν, όλοι αυτοί οι φορείς ασκούσαν με καλύτερο τρόπο το έργο τους, ο Έλληνας καταναλωτής θα αντιμετώπιζε τον ασφαλιστικό χώρο ως ένα κοινό ταμείο που χρειάζεται και είναι κοντά του, όταν υπάρχει πραγματική ανάγκη, και όχι όταν προϋπάρχει κάποιος μεγάλος κίνδυνος ή όταν χωρίς να υπάρχουν οι προϋποθέσεις να το χρησιμοποιήσει, να αναζητά τρόπους ώστε να το κάνει καταχρηστικά.
Το 2001 εκλεχθήκατε για πρώτη φορά Πρόεδρος του ΣΠΑΤΕ. Μιλήστε μας για το Σύλλογο και για τα θέματα που καλείστε να αντιμετωπίσετε ως Πρόεδρός του. Ειδικότερα, θα ήθελα να μας μιλήσετε και για τις διεκδικήσεις σας σχετικά με θέματα συνεργασίας με τις ασφαλιστικές εταιρίες.
A.K.:
 Είναι γεγονός ότι διανύω την τρίτη θητεία μου ως Πρόεδρος στο Σύλλογο Ασφαλιστικών Πρακτόρων Νομού Αττικής, εκπροσωπώντας τους συναδέλφους μου, ύστερα από τις τιμητικές στο πρόσωπό μου ψήφους εμπιστοσύνης τους, για μια τόσο σημαντική θέση στον κλάδο μας. Η θέση αυτή είναι σημαντική, διότι πάντοτε, σε συνεργασία με την υπόλοιπη ομάδα του συλλόγου, καλούμαστε καθημερινά και μαχόμαστε για την επίτευξη των σκοπών για τους οποίους ιδρύθηκε το συγκεκριμένο σωματείο. 
Οι βασικότεροι σκοποί του συλλόγου είναι: α) η κατοχύρωση του επαγγέλματος του ασφαλιστικού πράκτορα, β) η ανύψωση της επαγγελματικής στάθμης των μελών του και η ηθική προς αυτά συμπαράσταση, γ) η ενιαία αντιμετώπιση των πρακτορειακών συμβάσεων, δ) η διαφύλαξη του κύρους του πράκτορα και η εξυγίανση του κλάδου και της ασφαλιστικής εργασίας, και ε) η μελέτη και η προαγωγή των κοινών οικονομικών, κοινωνικών και επαγγελματικών συμφερόντων των μελών, στο πλαίσιο της εξυπηρέτησης του κοινωνικού συνόλου.  
Οι στόχοι αυτοί δεν αποτελούν θέματα προς κατοχύρωση, κάποιας συγκεκριμένης χρονικής στιγμής, αλλά συνεχείς και επίμονες διεκδικήσεις μας, τόσο από τις ασφαλιστικές εταιρίες όσο και από τους υπόλοιπους φορείς της αγοράς γενικότερα. Οι εκάστοτε συνθήκες της αγοράς διαμορφώνουν, σε μεγάλο βαθμό, το ύφος και τη χροιά των διεκδικήσεων αυτών, που στοχεύουν στην προαγωγή των κοινών συμφερόντων του πρακτορειακού δικτύου. Ειδικότερα, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα από τα πιο επίκαιρα θέματα, που αφορά στη συνεργασία μας με τις ασφαλιστικές εταιρίες και απασχολεί ιδιαίτερα το σύλλογό μας, το θέμα του προμηθειακού καθεστώτος, εν όψει της συνεχούς αύξησης του δικαιώματος συμβολαίου από την πλευρά των εταιριών. 
Πρακτικά, εισπράττουμε από τον πελάτη το 100% του ασφαλίστρου ενός συμβολαίου, είμαστε δηλαδή θεματοφύλακες ολόκληρου του ποσού, ενώ αμειβόμαστε με ποσοστό μόνο από το 60% περίπου του ασφαλίστρου. Η θέση του συλλόγου μας είναι ότι η αμοιβή μας θα πρέπει να προκύπτει από το 100% των ασφαλίστρων. Για την επίτευξη όμως του στόχου αυτού, πιστεύω ότι είναι αναγκαία η συμμετοχή και η συνεργασία όλων των σωματείων των διαμεσολαβούντων, προς όφελος του κλάδου μας.
Ποια είναι η άποψή σας σχετικά με την πρόταση που διατυπώνεται, για τη δημιουργία Ομοσπονδίας Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών; Η ευόδωση του σχεδίου τι θα σημάνει, κατά την άποψή σας, για τον κλάδο των διαμεσολαβητών αλλά και για την ελληνική ασφαλιστική αγορά γενικότερα;
A.K.:
 Πιστεύω ότι η πρόταση για τη δημιουργία μιας ισχυρής Ομοσπονδίας Ασφαλιστικών Διαμεσολαβητών είναι πολύ ενθαρρυντική, τόσο για το μέλλον του κλάδου των διαμεσολαβητών όσο και για την ελληνική ασφαλιστική αγορά γενικότερα. Η ιδέα περιγράφει μια ομοσπονδία που θα περικλείει στους κόλπους της ασφαλιστικούς διαμεσολαβητές όλων των βαθμίδων, οι οποίοι θα έχουν ενιαίο λόγο και δυνατότητα σοβαρής παρέμβασης στα θέματα προς επίλυση του κλάδου μας. Η επιτυχής εφαρμογή αυτής της ιδέας, όμως, θα κριθεί από το επίπεδο συνεργασίας που είναι διατεθειμένοι να αποδείξουν στην πράξη οι συνάδελφοι όλων των βαθμίδων (ασφαλιστικοί σύμβουλοι, πράκτορες, συντονιστές, μεσίτες, κ.ά). 
Είναι απαραίτητη η συνειδητοποίηση από όλα τα μέλη της ομοσπονδίας ότι τα κοινά προβλήματα που καλούμαστε να επιλύσουμε είναι πολύ περισσότερα από τις διαφορές μας. Η ευόδωση, λοιπόν, ενός τέτοιου σχεδίου θα σηματοδοτήσει μια νέα αρχή στο ομαδικό πνεύμα που επιβάλει η εποχή μας, με στόχο την καλύτερη δυνατή εκπροσώπηση του συνόλου των διαμεσολαβούντων στον ασφαλιστικό χώρο. Ας μην ξεχνάμε τη φράση του Leo Buscaglia: «Είμαστε όλοι μας άγγελοι με μόνο ένα φτερό. Μπορούμε να πετάξουμε μόνο αν αγκαλιάσουμε ο ένας τον άλλον»!

Προηγούμενο άρθροΗ διαχείριση του Ε.Σ.Π.Α. 2007-2013, το μεγάλο στοίχημα
Επόμενο άρθροΆννα Ευθυμίου: Το ψαλίδισμα των συντάξεων φουσκώνει τα πανιά ασφαλιστικών και τραπεζών