Απρίλιος 2012: Υπέρ αδυνάτου …Θεσμού

251

Πάντοτε θα υπάρχουν άνθρωποι που θα εκτίθενται με τη συμπεριφορά τους. Σαφώς, όμως, το ζητούμενο δεν είναι να ασχολούμεθα με αυτούς.
Ασχολούμεθα –και πρέπει να ασχολούμεθα– με αυτούς οι οποίοι έχουν να δώσουν.
Η στήριξη του επαγγελματικού περιβάλλοντος, των αρχών και των κανόνων που διέπουν την αγορά, τα φαινόμενα και τα δρώμενα και ο διαχωρισμός αυτών, σε αρνητικά και θετικά, απαιτούν μία αέναη σκληρή διαχείριση. Μέσα από τη διαχείριση αυτή προκύπτει η πρόοδος.
Καλώς ή κακώς, η πρόοδος δεν τους συμπεριλαμβάνει όλους.
Μάλιστα, στατιστικά παρατηρώντας, θα λέγαμε ότι η πρόοδος αφορά μειοψηφίες. Μειοψηφίες, ικανές όμως να ηγούνται και να διαμορφώνουν το περιβάλλον, μέσα στο οποίο υπάρχει θέση για όλους.

Η «Α.Α.», έχοντας αναγάγει σε υπαρξιακή σκοπιμότητα την ανάδειξη της αναγκαιότητας του Θεσμού της Ασφάλισης, έχοντας υπηρετήσει και υπηρετώντας επί μακρόν την, ενέχουσα κοινωνική ευαισθησία, εμπορική λειτουργία της Ασφάλισης, αγγίζει πάντοτε θέματα με αφορμή την επικαιρότητα, καθόλου απλοϊκά. Αυτό μας στερεί την καθολικότητα της στήριξης, μας προσφέρει όμως την ικανοποίησης της μοναδικότητας ως προς το αποτέλεσμα.
Στον παρόν τεύχος, συν τοις άλλοις, διαχειριζόμαστε με τη συμμετοχή της αγοράς το μεγάλο θέμα της δυνατότητας προσφοράς ασφαλιστικής κάλυψης σε συνθήκες διασάλευσης της εννόμου τάξεως. Οι πολιτικές και κοινωνικές ταραχές είναι ένας κίνδυνος που απειλεί περιουσίες και ζωές.
Το κοινωνικό σύνολο προστρέχει και προσδοκά από τις ασφαλιστικές εταιρείες την κάλυψη. Όταν οι εταιρείες την παρέχουν, δικαιώνεται ο λόγος ύπαρξής τους. Όταν οι εταιρείες δεν αναλαμβάνουν την κάλυψη αυτών των κινδύνων, εκδηλώνεται δυσφορία και αμφισβητείται η ασφαλιστική βιομηχανία.
Το περιβάλλον είναι σύνθετο. Οι υποδομές χωλαίνουν. Η συγκυρία δεν είναι η καλύτερη. Οι αντοχές μας δοκιμάζονται ποικιλοτρόπως. Παρά ταύτα, η ασφαλιστική αγορά πρέπει να έχει παρουσία μέσα στα γεγονότα –και ευτυχώς …έχει!

Με την άοκνη συμμετοχή του θεματοφύλακα που ασκεί την εποπτεία της ασφαλιστικής μας αγοράς, προκύπτει και πάλιν, ύστερα από τη διακριτική μας διερεύνηση, ότι έργο επιτελείται και στις υποδομές.
Προκύπτει ότι ο μηχανισμός που εγγυάται την ομαλή και εύρυθμη λειτουργία της ασφαλιστικής μας βιομηχανίας όχι μόνο δεν αδρανεί, αλλά συνθέτει τη μετεξέλιξη, που οι καιροί απαιτούν, της ασφαλιστικής μας βιομηχανίας.
Παραθέτουμε και περιγράφουμε, λοιπόν, στις σελίδες του παρόντος τεύχους μας και τα όσα απασχολούν τη Διεύθυνση Εποπτείας Ιδιωτικής Ασφάλισης, επικοινωνώντας μήνυμα ικανό να μας προσφέρει και την έξωθεν καλή μαρτυρία, που τόσο έχουμε ανάγκη ως αγορά, μέσα σε μια κοινωνία που δοκιμάζεται πρωτόγνωρα από την οικονομική και κοινωνική κρίση.
Στην κρίση των αναγνωστών μας, λοιπόν, επαφίεται για να εκτιμηθεί ο λόγος ύπαρξης του εντύπου μας.


Σε όσους επιμένουν να διαβάζουν, 
καλή ανάγνωση και ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!

Προηγούμενο άρθροΕπεισόδια στην Αθήνα (ρεπορτάζ – μέρος Β)
Επόμενο άρθροΤο τέλος του φθηνού πετρελαίου