Γιάννης Χατζηθεοδοσίου: «Επιχειρείται η εξαφάνιση των ελεύθερων δικτύων»

299

Συνέντευξη του Δ/ντος Συμβούλου της MegaBrokers SA, στo Δήμητρη Ρουχωτά

Μία εφ’ όλης της ύλης συζήτηση είχαμε με τον κ. Γιάννη Χατζηθεοδοσίου, Δ/ντα Σύμβουλο της Mega Brokers SA και μέλος του Δ.Σ. του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών. 
‘Aμεσος και οξυδερκής, απάντησε ξεκάθαρα στις ερωτήσεις μας, χωρίς περιστροφές και φιοριτούρες. 
Ασκεί κριτική, καταγγέλλει τα κακώς κείμενα του χώρου και διατυπώνει προτάσεις. Θεωρεί ότι, για να αλλάξει η παρούσα κατάσταση, χρειάζεται αλλαγή πολιτικής. έποστηρίζει ότι η οικονομική κρίση είναι ευκαιρία για την ανάπτυξη ειδικά των προαιρετικών ασφαλίσεων. Διαπιστώνει, και αναφέρει συγκεκριμένα παραδείγματα, ότι επιχειρείται η εξαφάνιση των ελεύθερων δικτύων, γι’ αυτό χαρακτηρίζει αναγκαία πλέον τη δημιουργία της Ομοσπονδίας Διαμεσολαβούντων, ενώ παράλληλα τονίζει ότι ο εκσυγχρονισμός, οι συνενώσεις και οι συνεργασίες θα ισχυροποιήσουν το επάγγελμα.
Υποστηρίζει ότι είναι αναγκαία, για διαμεσολαβούντες και πελάτες, η ύπαρξη της Εθνικής και της Αγροτικής, με κυρίαρχη την παρουσία του κράτους.
Παρόλο που θεωρεί ότι η σημερινή κατάσταση στον ασφαλιστικό χώρο είναι η χειρότερη στα 20 χρόνια της καριέρας του, δηλώνει εν τέλει αισιόδοξος, λέγοντας χαρακτηριστικά: «Εμείς στον κλάδο μας είμαστε αισιόδοξοι άνθρωποι και μεταφέρουμε στην κοινωνία 
ΠΙΣΤΗ-ΑΣΦΑΛΕΙΑ-ΕΛΠΙΔΑ».
Οι τοποθετήσεις του κ. Χατζηθεοδοσίου “προδίδουν” το ζωντανό ενδιαφέρον τού κατά τεκμήριον επιτυχημένου επαγγελματία για το γενικότερο περιβάλλον της ασφαλιστικής βιομηχανίας. Θα ήταν παράλειψη από την πλευρά μας να μην τονίσουμε ότι οι θέσεις του κάθε άλλο παρά κοντόφθαλμες χαρακτηρίζονται και περιορισμένες στα στενώς εννοούμενα συμφέροντα των διαμεσολαβούντων. 
Είτε συμφωνεί κανείς είτε διαφωνεί, θα πρέπει ο Γιάννης Χατζηθεοδοσίου να θεωρηθεί παράδειγμα επαγγελματία, που ευαισθητοποιείται, εκφράζεται και τοποθετείται για τη δουλειά του και τους ανθρώπους που εμπλέκονται σ’ αυτήν.

Κύριε Χατζηθεοδοσίου, πώς “εισπράττετε” μέσα από την αγορά (από πελάτες και συναδέλφους σας) την Κρίση και τι προβλέπετε ως προς τη διάρκεια και τη διαχείρισή της;
Γ.Χ.
: Σε μια εποχή οικονομικής κρίσης με παγκόσμιες διαστάσεις, η σημασία της ασφάλισης είναι ιδιαίτερα σημαντική. Είναι γεγονός ότι κατά την αντίληψη που υπάρχει, τόσο από τους πελάτες μας όσο και γενικότερα από την αγορά, ειδικά οι προαιρετικές ασφάλειες είναι το πρώτο πράγμα που σκέφτεται, δυστυχώς, ο καθένας να αφαιρέσει. Όμως, αν σκεφτεί λογικά, σ’ αυτή την εποχή έχει παραπάνω ανάγκη την ασφάλισή του. Για παράδειγμα, ο λήπτης της ασφάλειας πυρός και κλοπής και ο λήπτης της ασφάλισης υγείας τις έχει σήμερα περισσότερο, από κάθε άλλη φορά, ανάγκη, έτσι ώστε να μην καταστραφεί από ένα τυχαίο γεγονός. Με τη λογική αυτή, η οικονομική κρίση είναι ευκαιρία για την ανάπτυξη ειδικά των προαιρετικών ασφαλίσεων. Ας μην ξεχνάμε ότι, στην Ελλάδα, οι ασφάλειες έχουν μόλις το 2,5% του ΑΕΠ σε σύγκριση με την Ευρώπη, που το αντίστοιχο ποσοστό είναι 9%.
Γενικότερα, όμως, η οικονομική κρίση είναι φανερό ότι δεν θα είναι μικρής διάρκειας και για να αλλάξει η κατάσταση χρειάζεται αλλαγή πολιτικής.
«Οι τράπεζες μοιράζουν ομπρέλες στη λιακάδα και στη βροχή τις παίρνουν πίσω», δηλαδή σήμερα, που υπάρχει ανάγκη να κυκλοφορήσει χρήμα, οι τράπεζες το δίνουν με το σταγονόμετρο, παρά την τεράστια οικονομική βοήθεια που πήραν από την κυβέρνηση. Παράλληλα, με βάση τα μέτρα που ανακοινώθηκαν, την κρίση καλούνται να πληρώσουν πάλι οι εργαζόμενοι και οι μικρομεσαίοι. Σ’ αυτή την κατηγορία ανήκουν οι διαμεσολαβητές, που πληρώνουν με το ίδιο τίμημα αυτή την κρίση. Η άποψή μου είναι ότι αφού αυτή η κυβέρνηση, δεσμευμένη απ’ αυτούς που την ανέδειξαν, δεν μπορεί να αλλάξει πολιτική, άρα, πρέπει να αλλάξει αυτή η κυβέρνηση. Αυτό δεν είναι κομματική άποψη, είναι πραγματικότητα.

Οι ηγεσίες των ασφαλιστικών εταιρειών έχουν αναθεωρήσει τη στρατηγική τους ως προς τη συνεργασία τους με τα δίκτυα. Έχετε σημειώσει κάποιες αλλαγές στην τιμολογιακή πολιτική, στις προμήθειες και στο service που σας παρέχουν;
Γ.Χ.:
 Οι ηγεσίες των ασφαλιστικών εταιρειών ζουν και βιώνουν όλα τα προβλήματα που παραπάνω αναδείξαμε. Ειδικά μάλιστα αυτή την εποχή, κλήθηκαν να πληρώσουν μεγάλο μέρος αυτής της κρίσης (δείτε καταστροφές σε όλη την Ελλάδα που έγιναν πρόσφατα, τα ανασφάλιστα που έφτασαν στις 700.000 και τους ασθενείς των ιδιωτικών νοσοκομείων που κατά 80% είναι πελάτες ασφαλιστικών εταιρειών).
Ενιαία αντίληψη θεωρώ ότι δεν υπάρχει, γι’ αυτό η σημερινή κατάσταση στον ασφαλιστικό χώρο είναι η χειρότερη που έχω εγώ ζήσει στα 20 χρόνια της καριέρας μου.
Κύριε Ρουχωτά, σήμερα στις ασφάλειες δεν υπάρχει τιμολογιακή πολιτική. Οι προμήθειες καθορίζονται ανάλογα με τον τζίρο και τον τρόπο πληρωμής του κάθε διαμεσολαβητή, ενώ το σέρβις, στα πλαίσια της μείωσης των εξόδων των ασφαλιστικών εταιρειών, έχει κατρακυλήσει σε πολύ χαμηλά επίπεδα, γι’ αυτό και μεγάλο μέρος αυτών των θεμάτων καλούνται να τα λύσουν οι ίδιοι οι διαμεσολαβούντες (ασφαλιστικοί σύμβουλοι – πράκτορες – μεσίτες) και ειδικότερα το βάρος πέφτει στις πλάτες του ελεύθερου δικτύου, που αντιπροσωπεύει και το 80% της παραγωγής αυτού του καναλιού διανομής. 
Θα ήθελα να σας αναφέρω κάποια χαρακτηριστικά παραδείγματα, που φαντάζομαι ότι τα γνωρίζετε κι εσείς: πολλοί συνάδελφοι πληρώνουν ακόμα και τις ζημιές των πελατών από την τσέπη τους και καλούνται να συμψηφίσουν ζημίες με ασφάλιστρα. Σ’ αυτό προσθέστε ότι στο ρεκόρ ακάλυπτων επιταγών που έχουμε, μέρος τους εμπίπτει και σ’ εμάς, που το πληρώνουμε από την τσέπη μας. προσθέστε, ακόμα, πόσοι πελάτες δεν πληρώνουν και λόγω των σχέσεων που δημιουργούνται καλείται να πληρώσει ο διαμεσολαβητής… Επιπλέον, σημειώστε ότι ένα μεγάλο μέρος των εργασιών που έκαναν πριν οι ασφαλιστικές εταιρείες έχει φορτωθεί στις πλάτες των διαμεσολαβούντων, όπως επίσης και τα έξοδα που με βάση τον τελευταίο νόμο βαρύνουν τους διαμεσολαβούντες (σύμβαση Αστικής Ευθύνης – ηλεκτρονικός εξοπλισμός – εξετάσεις, κ.λπ.). Μετά από όλα αυτά, αντιλαμβάνεσθε το βάρος που μεταφέρθηκε σ’ εμάς. 
Η άποψή μου είναι ότι οι ηγεσίες των ασφαλιστικών εταιρειών ή, εάν θέλετε, των περισσότερων δεν έχουν ένα καθαρό σχέδιο και μια στρατηγική. Η καθεμιά απ’ αυτές έχει τη δική της φιλοσοφία, με βάση κυρίως την προέλευσή της. Έχουν δηλαδή περίπου ενιαία φιλοσοφία οι ξένες μεγάλες εταιρείες και περίπου ίδια φιλοσοφία οι λεγόμενες ελληνικές εταιρείες.
Στη λειτουργία τους οι ασφαλιστικές εταιρείες θα μπορούσαμε να πούμε ότι έχουν μόνο ένα κοινό χαρακτηριστικό, ότι κάποιες απ’ αυτές εφαρμόζουν επιθετική πολιτική κυρίως στον κλάδο αυτοκινήτου, θέλοντας το 2012 να έχουν μεγάλο μερίδιο αγοράς και τότε να εφαρμόσουν το cross selling. Από την άλλη, είναι αυτές που δεν μπαίνουν σ’ αυτό το παιχνίδι (κυρίως ξένες) και συνεχίζουν, κυρίως μέσω του agency, την ανάπτυξη εργασιών στους κερδοφόρους κλάδους ασφάλισης.

Οι συνάδελφοί σας, οι πράκτορες και οι μεσίτες, έχουν αντιληφθεί την ανάγκη της εποχής για συνενώσεις και συνεργασίες;
Γενικότερα, στο χώρο των διαμεσολαβούντων, τα μηνύματα των καιρών έχουν αλλάξει τις συνήθειες και τις πρακτικές; 
Γ.Χ.:
 Παρατηρώντας τις τελευταίες εξελίξεις στην Ένωση Ασφαλιστικών Εταιρειών και τη σύμπραξη εταιρειών από τη μια και την άλλη πλευρά, έγινε φανερή –και θέλω να το μεταφέρω σ’ όλους τους συναδέλφους μου– η ανάγκη για συνενώσεις και συνεργασίες (που στην Ευρώπη έχει γίνει εδώ και 20 χρόνια), για να αντιμετωπίσουμε το μέλλον με καλύτερες προϋποθέσεις. Όλοι καταλαβαίνουν ότι οδηγούμαστε στη δημιουργία μεγάλων μονάδων στο χώρο της ασφαλιστικής βιομηχανίας, που είναι πιθανόν να οδηγήσει τις μικρές μονάδες σε αφανισμό, προς όφελος των μεγάλων δικτύων.
Χαίρομαι ιδιαίτερα που όλοι οι συνάδελφοι έχουν πεισθεί ότι δεν είμαστε ανταγωνιστές αλλά συναγωνιστές του ίδιου καναλιού διανομής, δηλαδή του ελεύθερου δικτύου. Αντίπαλοί μας είναι τα άλλα κανάλια διανομής, όπως το bancassurance που ουσιαστικά κλέβει τον πελάτη από εμάς εκβιάζοντάς τον, όπως οι αυτοκινητιστικές εταιρείες, όπως επίσης ο σκανδαλώδης τρόπος με τον οποίο κάποιες εταιρείες πουλάνε προϊόντα μέσω του internet.
Στο Επιμελητήριο Αθηνών, που έχω την τιμή να είμαι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου, παρατηρούμε το φαινόμενο να μειώνεται κάθε χρόνο ο αριθμός των διαμεσολαβητών που ανανεώνουν την άδειά τους. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια μιλάμε για δραματική μείωση, τόσο στην Αθήνα όσο και πανελλαδικά. Ενώ πριν 10 χρόνια οι διαμεσολαβούντες ξεπερνούσαν τις 30.000 πανελλαδικά, σήμερα αμφιβάλλουμε αν είναι 15.000. Την ίδια στιγμή η Κυβέρνηση, με μια σκανδαλώδη διάταξη, έδωσε την άδεια σε 4.500 τραπεζοϋπαλλήλους, ικανοποιώντας τους τραπεζίτες με φωτογραφικές διατάξεις, βοηθώντας παραπέρα τη συρρίκνωση του επαγγέλματός μας.
Αλήθεια, κύριε Ρουχωτά, πείτε μου ένα επάγγελμα στο οποίο να επιβλήθηκε το συμβόλαιο Αστικής Ευθύνης… Μόνο στους ασφαλιστές επιβλήθηκε, χωρίς να διαφωνούμε εμείς μ’ αυτό. Ωστόσο, το ίδιο αναγκαίο θα ήταν και για τους γιατρούς,  τους υδραυλικούς και για όλα τα ελεύθερα επαγγέλματα, γιατί εξυπηρετεί την ίδια σκοπιμότητα. Επιπλέον, άλλαξε ο φορολογικός συντελεστής εις βάρος των ασφαλιστικών συμβούλων και πρακτόρων –ποια μεγαλύτερη απόδειξη θέλουμε ότι επιχειρείται η εξαφάνιση των ελεύθερων δικτύων;
¶ρα, πέρα από την αλλαγή πολιτικής, είναι φανερό ότι χρειαζόμαστε εκσυγχρονισμό, συνενώσεις και συνεργασίες, που θα ισχυροποιήσουν το επάγγελμά μας. Η ανάγκη της δημιουργίας Ομοσπονδίας Διαμεσολαβούντων είναι πλέον απαραίτητη. Ασφαλιστικοί σύμβουλοι, ασφαλιστικοί πράκτορες, μεσίτες ασφαλειών είμαστε στην ίδια πλευρά του ποταμού. Η ενιαία έκφραση είναι πλέον αναγκαία. Οι συνδικαλιστικοί φορείς του χώρου μας θα πρέπει σύντομα να προχωρήσουν στη δημιουργία της Ομοσπονδίας, πριν χαθούν και άλλες μάχες από τα άλλα δίκτυα.
Καταλαβαίνετε την πίεση που θα ασκούσε η Ομοσπονδία απέναντι σ’ όλους τους κυβερνώντες!

Κύριε Χατζηθεοδοσίου, σας απασχολεί η απειλή του ολοκληρωτικού αφελληνισμού της αγοράς μας; Οι συνάδελφοι και οι πελάτες σας επιθυμούν την ύπαρξη και λειτουργία ελληνικών ασφαλιστικών εταιρειών ή τους είναι αδιάφορο το θέμα;
Γ.Χ.:
 Είμαι απ’ αυτούς που πιστεύουν στην ύπαρξη πολλών ελληνικών ασφαλιστικών εταιρειών και βέβαια είμαι υπέρ της κρατικής παρέμβασης. Βλέπουμε όλοι τι συμβαίνει στη Μητρόπολη του καπιταλισμού με τη χρεοκοπία της AIG, της μεγαλύτερης εταιρείας στον κόσμο, και την ανάγκη που δημιουργήθηκε για την υποστήριξη από το αμερικανικό κράτος και τη FED.
Η οικονομία της ασύδοτης ελεύθερης αγοράς μάς έφερε εδώ που είμαστε σήμερα, στην παγκόσμια οικονομική κρίση. Η ύπαρξη της ΕΘΝΙΚΗΣ Ασφαλιστικής και της ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ Ασφαλιστικής, με κυρίαρχη την παρουσία του κράτους, θεωρώ ότι είναι αναγκαία τόσο για τους διαμεσολαβούντες όσο και για τους πελάτες. 
Έχουμε δει σ’ όλους τους τομείς της οικονομίας, απ’ όπου λείπει η κρατική παρέμβαση, την ασυδοσία των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών. Αν δεν θέλουμε, λοιπόν, να δούμε ανεξέλεγκτες αυξήσεις ασφαλίστρων και διάλυση των ελεύθερων επαγγελματιών του χώρου μας, η κρατική παρέμβαση είναι αναγκαία. 
Παρόλα αυτά δεν θέλω να σας κρύψω ότι πριν 6 μήνες, βρισκόμενος σε μια συγκέντρωση πρακτόρων κρατικής εταιρείας και με την παρουσία των συνδικαλιστικών τους οργάνων, έδωσα μάχη με πολλούς συναδέλφους να τους πείσω ότι δεν είναι προς όφελός μας η πώληση αυτής της εταιρείας. Κι αυτό όχι γιατί μας ενοχλούν τα golden boys και τα πούρα (χωρίς να τα μειώνω, αποτελούν και λόγο μικροπολιτικής) αλλά η ίδια η φιλοσοφία και η νοοτροπία μέρους των ανθρώπων που διοικούν και εργάζονται στις εταιρείες αυτές. Και για να εξηγούμαι, ασφαλώς και θα πρέπει να εκσυγχρονιστούν, να λειτουργούν απέναντι στον πελάτη και το συνεργάτη με σεβασμό, και όχι με την αντίληψη του κρατικού δημόσιου υπαλλήλου, καθώς και με μεγαλύτερη παραγωγικότητα.
Οι υπηρεσίες που προσφέρουν, δυστυχώς, δεν είναι από τις καλύτερες και η αλλαγή φιλοσοφίας είναι αναγκαία. Επιμένω να τονίσω ότι αυτό δεν αφορά το σύνολο των εργαζομένων αλλά ένα μέρος τους. Ειδικά οι ηγεσίες των κρατικών ασφαλιστικών εταιρειών, οι οποίες βεβαίως διορίζονται από την κυβέρνηση και τα χρέη τους βεβαίως πληρώνονται έμμεσα από τον Έλληνα φορολογούμενο, δεν μπορούν την ίδια στιγμή, που οδηγούν στην εθελουσία εκατοντάδες εργαζόμενους και πολλούς απ’ αυτούς νέους σε ηλικία, να βάζουν από το παράθυρο άλλους τόσους, στη λογική των δικών μας παιδιών. Δεν μπορούν να χρεώνουν τις εταιρείες τους με αλόγιστες δαπάνες και την ίδια στιγμή να περιορίζουν τη δραστηριότητά τους ανά την Ελλάδα. Kαι για να είμαστε εξηγημένοι, τα παραπάνω δεν αφορούν μόνο τις σημερινές ηγεσίες αλλά και τις προηγούμενες. 
Η ορθολογιστική διοίκηση, λειτουργία και γενικότερα η φιλοσοφία των εταιρειών αυτών θα πρέπει να διακατέχεται από τη λογική των ιδιωτικών εταιρειών και για την παραγωγή και για το κέρδος, γιατί μόνο έτσι θα συνεχίσουν να υπάρχουν.

Ύστερα από τον έναν και πλέον χρόνο λειτουργίας της, πώς κρίνετε το έργο της ΕΠΕΙΑ;
Γ.Χ.:
 Είναι πολύ θετικό ότι επιτέλους υπάρχει και στη χώρα μας εποπτική αρχή, έστω κι αν ακόμη “ψάχνει” τις ισορροπίες. ¶λλωστε, έχουμε επενδύσει όλοι μας πάρα πολλές από τις ελπίδες μας για εξυγίανση του χώρου μας στην ανεξάρτητη αυτή εποπτική αρχή.
Για να πετύχει στο έργο της θα πρέπει να παραμείνει ανεξάρτητη, να λέει λιγότερα και να κάνει περισσότερα. Εάν κάποια ασφαλιστική εταιρεία ή ένας διαμεσολαβητής μετά από έλεγχο έχει παραβεί τους κανόνες λειτουργίας, ζητάει το κλείσιμό της και δεν ρωτάει τον έπουργό, αφού είναι ανεξάρτητη, αν πρέπει να κλείσει. δεν διαδίδουν δεξιά και αριστερά τα μέλη της ειδήσεις και φημολογίες τις οποίες δεν υλοποιούν, μόνο και μόνο για να αποδείξουν τη δύναμή τους.
Θέλω να πω, για άλλη μια φορά, ότι κανείς υγιώς σκεπτόμενος του ασφαλιστικού χώρου δεν θέλει να κλείσει καμία ασφαλιστική εταιρεία, γιατί αυτό βλάπτει τόσο τα συμφέροντά μας όσο και το θεσμό.                     
Στο σημείο αυτό έχω να κάνω μια πρόταση. Ας υποθέσουμε ότι μετά από έλεγχο έχει διαφανεί ότι υπάρχουν ασφαλιστικές εταιρείες που είναι στο κόκκινο και που το κλείσιμό τους τελικά επιβαρύνει το διαμεσολαβητή και τους καταναλωτές, οι οποίοι δεν φταίνε τίποτα για το γεγονός αυτό σε μία έννομη κοινωνία που ζούμε, και επιπλέον το κόστος αυτό καλείται να πληρώσει μέσω του επικουρικού το κράτος, δηλαδή ο καταναλωτής. Προτείνω, λοιπόν, αντί να συμβούν όλα αυτά τα τραγελαφικά που συνέβαιναν όταν κλείνανε τα προηγούμενα χρόνια ασφαλιστικές εταιρείες, οι δύο κρατικές εταιρείες να εξαγοράσουν και αν θέλετε να συμπεριλάβουν στην παραγωγή τους τις εταιρείες που η εποπτική αρχή θα βγάλει στο κόκκινο. Αυτό θα μας κοστίσει πολύ λιγότερο.

Για το μέλλον τι προβλέπετε, κύριε Χατζηθεοδοσίου; έπάρχουν περιθώρια αισιοδοξίας;
Γ.Χ.:
 Εμείς στον κλάδο μας, κύριε Ρουχωτά, είμαστε αισιόδοξοι άνθρωποι και μεταφέρουμε στην κοινωνία ΠΙΣΤΗ-ΑΣΦΑΛΕΙΑ-ΕΛΠΙΔΑ.
Είμαι βέβαιος ότι ο χώρος μας έχει πολλά να προσφέρει στο ξεπέρασμα της οικονομικής κρίσης, τόσο με τα κεφάλαια των ασφαλιστικών εταιρειών –που θα έπρεπε επιτέλους το κράτος να σκεφτεί καλύτερους τρόπους αξιοποίησής τους, αντί να δανείζεται με τόσο υψηλά επιτόκια– όσο και με τη διασφάλιση που προσφέρουμε στον καταναλωτή για το μέλλον του.
Η ασφαλιστική βιομηχανία στα χρόνια που έρχονται θα διπλασιάσει και θα τριπλασιάσει τους τζίρους της. Αυτό είναι μονόδρομος.
Ο επαγγελματισμός, η αγάπη μας στο θεσμό, ο εκσυγχρονισμός των υπηρεσιών που προσφέρουμε είναι τα όπλα που θα οδηγήσουν την ιδιωτική ασφάλιση στη θέση που της αξίζει.
Η ιδιωτική ασφάλιση είναι ο μοχλός για την ανάπτυξη της οικονομίας μας και αυτό οφείλουν να το θυμούνται όλοι, διαμεσολαβητές και καταναλωτές.

 

Προηγούμενο άρθροAIG Greece: 16,7 εκατ. ευρώ παραγωγή κατά το α’ τρίμηνο του 2009
Επόμενο άρθροΑρτέμης Κοντοπίδης: «“Πληγή” τα εκπτωτικά τιμολόγια» (Μάιος 2009)