Οι Ασφαλιστικές Επιχειρήσεις ως Θεσμικοί Επενδυτές

273

H συμβολή του κλάδου της Ιδιωτικής Ασφάλισης στην κοινωνική και οικονομική πρόοδο και ανάπτυξη μιας χώρας είναι, ως γνωστόν, θεωρητικά θεμελιωμένη και εμπειρικά τεκμηριωμένη, όπου ο θεσμός μπόρεσε να λειτουργήσει απρόσκοπτα.

Από τη μία πλευρά, η βεβαιότητα που εξασφαλίζει η ασφάλιση για το μέλλον δημιουργεί στον άνθρωπο το αίσθημα της σιγουριάς και τον ενθαρρύνει για συνεχή δράση. Από την άλλη, η συγκέντρωση των ασφαλίστρων, ιδιαίτερα από τις μακροχρόνιες ασφαλιστικές συμβάσεις Zωής, ενισχύει την εθνική οικονομία με σημαντικά χρηματικά ποσά και εξυπηρετεί καλύτερα τις παραγωγικές επενδύσεις.
Στη χώρα μας, ενώ η λειτουργία της ασφάλισης έχει τονιστεί από τις ασφαλιστικές επιχειρήσεις, αντίθετα ο ρόλος των ασφαλιστικών επιχειρήσεων ως θεσμικών επενδυτών στη σύγχρονη οικονομική πραγματικότητα, με την εισφορά τεράστιων κεφαλαίων στην εγχώρια κεφαλαιαγορά, δεν έχει αξιολογηθεί επαρκώς.
Αυτόν ακριβώς το στόχο, δηλαδή την προώθηση και αναγνώριση του ρόλου των ασφαλιστικών επιχειρήσεων ως θεσμικών επενδυτών στην Ελληνική Οικονομία, που έχει ορίσει η Επιτροπή Επενδύσεων της Ένωσης Ασφαλιστικών Εταιριών, προσπάθησε να προσεγγίσει η Ένωση, καταγράφοντας τη διάρθρωση του χαρτοφυλακίου επενδύσεων της ασφαλιστικής βιομηχανίας με ειδικό ερωτηματολόγιο, τόσο ως προς το είδος της επένδυσης (ομόλογα, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια) όσο και ως προς τη χρονική διάρκεια των διακρατούμενων ομολόγων μέχρι τη λήξη τους (στοιχεία ισολογισμών 31/12/2005).
Οι πίνακες με τα συγκεντρωτικά αποτελέσματα της έρευνας, που δημοσιοποιήθηκαν με εγκύκλιο της Ένωσης, σε συνδυασμό με τα οικονομικά στοιχεία της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς έτους 2005, αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο το θεσμικό ρόλο των ασφαλιστικών επιχειρήσεων μέσω της ενίσχυσης της Εθνικής Οικονομίας με την επένδυση των κεφαλαίων τους.
Από την ανάλυση αυτών των στοιχείων, το κυριότερο συμπέρασμα που πρέπει να καταγραφεί είναι ότι η ασφαλιστική βιομηχανία, με ετήσια παραγωγή ασφαλίστρων ύψους 3,9 δισ. ευρώ, έχει επενδύσει κεφάλαια ύψους 9,3 δισ. ευρώ σε διάφορες μορφές επένδυσης (περίπου 2,5 φορές την αξία των ασφαλίστρων).
Από αυτά τα κεφάλαια, τα 5,6 δισ. ευρώ αντιστοιχούσαν σε επενδύσεις σε ομόλογα, μετοχές, αμοιβαία κεφάλαια και συμμετοχές σε συνδεδεμένες επιχειρήσεις. Τα αντίστοιχα κεφάλαια που αποτέλεσαν αντικείμενο της ανάλυσης της ανωτέρω έρευνας της Ενώσεως, αθροίζουν στα 5,15 δισ. ευρώ (δηλαδή το 90% του συνόλου περίπου), γεγονός που καθιστά την ανάλυση της διάρθρωσης του χαρτοφυλακίου επενδύσεων αντιπροσωπευτική της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς.
Ένα πολύ βασικό συμπέρασμα που βγαίνει από τους δημοσιευθέντες πίνακες, είναι ότι οι επιλογές της επενδυτικής πολιτικής των ασφαλιστικών επιχειρήσεων διακατέχονται από τη σιγουριά και τη σταθερότητα των ομολόγων (64,4% των ανωτέρω επενδεδυμένων κεφαλαίων), ενώ στα αμοιβαία κεφάλαια έχει κατευθυνθεί το 19,1% των κεφαλαίων και στις μετοχές το 16,5% αυτών.
Εξετάζοντας κάθε μία από τις τρεις αυτές βασικές κατηγορίες επενδύσεων, προκύπτουν συνοπτικά τα εξής:
1) Ομόλογα: Η μεγάλη πλειοψηφία των ομολόγων (το 83,2% αυτών σε ονομαστική αξία) είναι ομόλογα σταθερού εισοδήματος, ενώ το 16,8% είναι κυμαινόμενου επιτοκίου. Το 77,7% του συνόλου των ομολόγων έχουν διάρκεια μέχρι τη λήξη μεγαλύτερη των 5 ετών (μακροχρόνια ομόλογα). Επίσης, το 47,6% αυτών είναι ομόλογα του Ελληνικού Δημοσίου και το 23,1% είναι ομόλογα άλλων χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν καταγράφονται ομόλογα τρίτων χωρών.
2) Μετοχές: Το 49,8% των μετοχών (σε τρέχουσα αξία) του επενδυτικού χαρτοφυλακίου των ασφαλιστικών επιχειρήσεων ήταν εισηγμένες σε χρηματιστήριο, ενώ ένα επιπλέον ποσοστό 28% αποτελεί συμμετοχές σε συνδεδεμένες επιχειρήσεις. Από το σύνολο των εισηγμένων μετοχών, το 91,2% αυτών ήταν εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών.
3) Αμοιβαία Κεφάλαια: Το 67,4% των ποσών που είχαν επενδυθεί σε Α/Κ (σε τρέχουσα αξία) ανήκουν σε Α/Κ εσωτερικού και, αντίστοιχα, το 32,6% σε Α/Κ εξωτερικού. Το 44% των επενδύσεων σε Α/Κ, συνολικά, ανήκαν σε ομολογιακά σχήματα και το 42% σε μετοχικά, ενώ μόνο το 1,1% τοποθετήθηκαν σε Fund of funds (Α/Κ εξωτερικού).
Είναι προφανές, επομένως, μέσα από αυτή την έρευνα, ότι οι διαχειριστές των επενδύσεων των ασφαλιστικών επιχειρήσεων έχουν τοποθετηθεί με σύνεση και σιγουριά στην εγχώρια κεφαλαιαγορά, εισφέροντας τεράστια κεφάλαια, χωρίς ωστόσο να εκθέτουν τις εταιρίες τους στον πιθανό επενδυτικό κίνδυνο.

 

Προηγούμενο άρθρο«Eλπίζω η επόμενη μέρα να βρει το Φοίνικα όρθιο, εκεί που θα τον ήθελε ο ιδρυτής του Γεώργιος Βογιατζάκης»
Επόμενο άρθρο2000- 2005 Oι αυξομειώσεις μεριδίων αγοράς των εταιριών της ελληνικής ασφαλιστικής αγοράς