Η Υγεία αλλάζει. Οι ασφαλιστές;

277
της Δήμητρας Καζάντζα

Η Επιθεώρηση Δ. Κελεσίδη της Εθνικής Ασφαλιστικής καινοτομεί, επιλέγοντας την ενημέρωση και τον προβληματισμό των ασφαλιστών της για ένα σημαντικό ζήτημα

Τα τελευταία χρόνια και πολύ περισσότερο σήμερα, η γνώση του περιβάλλοντος χώρου και των εξελίξεων σε τομείς που επηρεάζουν τη δραστηριότητα των διαμεσολαβητών κρίνεται όλο και πιο αναγκαία. Στο πλαίσιο αυτό σεμινάρια ή συνέδρια που αφορούν μεγάλα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία αρχίζουν –ή τουλάχιστον θα έπρεπε– να μπαίνουν στην ατζέντα, που μέχρι τώρα περιοριζόταν σε θέματα πωλήσεων-marketing, αυτοβελτίωσης και προϊοντικής εκπαίδευσης.
Η Επιθεώρηση του Δημήτρη Κελεσίδη της Εθνικής Ασφαλιστικής, αντιλαμβανόμενη αυτή την αναγκαιότητα, αλλά και μην περιμένοντας από τη Διοίκηση της Εταιρείας να μεριμνά, διοργάνωσε στα κεντρικά της Εταιρείας, στις 5 Σεπτεμβρίου, μία συνάντηση των συνεργατών της με τον Καθηγητή κ. Λυκούργο Λιαρόπουλο, προκειμένου να τους ενημερώσει για τις αλλαγές που συντελούνται στο χώρο της δημόσιας υγείας και για τις ευκαιρίες που δημιουργούνται και καλείται να αξιοποιήσει η ασφαλιστική αγορά. Ταυτόχρονα, η συνάντηση αυτή ήταν μια ευκαιρία για να αναδειχτούν προβληματισμοί και διαπιστώσεις που αφορούν στον ιδιωτικό τομέα υγείας.   
Στην εν λόγω συνάντηση εκτός των συνεργατών της Επιθεώρησης παραβρέθηκαν και συμμετείχαν δημιουργικά στη συζήτηση το μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Ασφαλιστικής, κ. Χριστόφορος Σαρδελής, ο Γενικός Δ/ντής, κ.Σταύρος Κωνσταντάς, και η Προϊστάμενη του Κλάδου Υγείας, κα Ελένη Αβρανά.

Πληρώνουμε την κακοδιαχείριση
Ο κ. Λιαρόπουλος προσπάθησε με την ομιλία του να δείξει ότι μπορούν να προκύψουν οφέλη μόνο από τη σωστή διαχείριση του τομέα υγείας. Και αυτό αφορά τόσο τον ιδιωτικό όσο και το δημόσιο τομέα.
Αναφερόμενος στο δημόσιο τομέα Υγείας υποστήριξε την άποψη ότι και αυτός «κατέστρεψε την οικονομία». Όπως είπε, οι σχετικές δαπάνες στη χώρα μας ξεπερνούν το 10% του ΑΕΠ (σε χώρες του ΟΟΣΑ, πολύ πιο ανεπτυγμένες από εμάς, δεν ξεπερνούν το 8% με 9%), αλλά η κοινωνία, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, δεν είναι ικανοποιημένη από τις παροχές. Αιτία, η κακοδιαχείριση –πολλά λεφτά, τα οποία διοχετεύτηκαν σε λάθος τομείς και λίγους ανθρώπους– αλλά και η ανεπάρκεια των διοικήσεων.

Το σκηνικό στην υγεία αλλάζει
Παρόλα αυτά, σήμερα, «το σκηνικό στην υγεία αλλάζει. Αργά, άναρχα, αλλά αλλάζει», είπε χαρακτηριστικά, μιλώντας για τις αλλαγές που προωθούνται, ώστε να γίνει πιο αποτελεσματικό το δημόσιο σύστημα υγείας. Οι αλλαγές αυτές αφορούν: στη δημιουργία ενιαίου φορέα πρωτοβάθμιας φροντίδας (ΕΟΠΥΥ), σε συγχωνεύσεις-ενοποιήσεις νοσοκομείων και το άνοιγμά τους στις ασφαλιστικές εταιρείες, στη βελτίωση της λειτουργίας ορισμένων κρίσιμων τομέων, όπως η επείγουσα φροντίδα, στην κοστολόγηση των ιατρικών πράξεων, στην αλλαγή του τρόπου χρηματοδότησης (διαχωρισμός κλάδων υγείας-σύνταξης, αύξηση εισφορών), στις προσπάθειες για τον έλεγχο του κόστους (προμήθειες, χρήση γενοσήμων φαρμάκων, ηλεκτρονική συνταγογράφηση).
Ειδικά για την ηλεκτρονική συνταγογράφηση, ανέφερε ότι δε συμμερίζεται την αισιοδοξία ότι θα πετύχει γρήγορα. «Στη Δανία χρειάστηκαν 5 χρόνια για να το “στρώσουν”», είπε χαρακτηριστικά. Από την εφαρμογή της, εξάλλου, εξαρτάται η επιτυχία του ΕΟΠΥΥ, για τον οποίο εκτιμά ότι δεν θα είναι έτοιμος (μεταξύ άλλων, δεν έχει συνταχθεί ακόμα ενιαίος κανονισμός παροχών) και δεν πρέπει να λειτουργήσει από 1η Οκτωβρίου, αν δεν θέλουμε το κόστος του να δεκαπλασιαστεί μέσα από μια απευθείας ανάθεση.

Κρατήστε την πόρτα της συνεργασίας ανοιχτή
Οι προωθούμενες αλλαγές στο χώρο του δημόσιου τομέα υγείας δημιουργούν ευκαιρίες για τον κλάδο της ιδιωτικής ασφάλισης, ευκαιρίες που σχετίζονται άμεσα με την ασφαλιστική δραστηριότητα, αλλά και έμμεσα, σύμφωνα με τον κ. καθηγητή.
Με την παραχώρηση στις ασφαλιστικές εταιρείες 550 κλινών (εκ των οποίων οι 220 στο Λεκανοπέδιο) των νοσοκομείων του ΕΣΥ, «ανοίγει μία πόρτα, την οποία οι ασφαλιστικές δεν πρέπει να αφήσουν να κλείσει». Σαφώς η επιτυχία του εγχειρήματος κρίνεται στις λεπτομέρειες. Οι ασφαλιστικές έχουν να αντιπαλέψουν με τη δύσκαμπτη και αργοκίνητη κουλτούρα του δημοσίου, με κατάλοιπα πολιτικών προβληματισμών, με τις αντιδράσεις των γιατρών, αλλά και με το δικό τους σκεπτικισμό. 
Καθώς το ενδιαφέρον επικεντρώνεται –όπως τέθηκε από την κα Αβρανά– στο «να τραβήξουμε κόσμο στα δημόσια νοσοκομεία και από τους ήδη ασφαλισμένους, μια και οι νέες δουλειές αυξάνονται με πολύ μικρότερο ρυθμό», το βασικό πρόβλημα είναι αν θα μπορέσει το δημόσιο να προσφέρει το επίπεδο των υπηρεσιών, στο οποίο έχουν αυτοί συνηθίσει.

Επενδύστε στις υποδομές
«Πρέπει να βρείτε έναν τρόπο ώστε να εξασφαλίσετε ότι τα κρεβάτια αυτά είναι ανεξάρτητα από τα υπόλοιπα του νοσοκομείου. ότι θα αναφέρεστε σε ένα ξεχωριστό γκισέ. Από όλα αυτά θα κερδίσετε κάποια λίγα εκατομμύρια. Εκείνο που πρέπει να κοιτάξετε είναι να επενδύσετε στις υποδομές», τόνισε ο κ. Λιαρόπουλος και πρότεινε σχετικά: «Ανακαινίστε την πτέρυγα ενός νοσοκομείου, προεξοφλείστε για 3 π.χ. χρόνια τη φιλοξενία των ασφαλισμένων σας και εξασφαλίστε την ποιότητα των υπηρεσιών που είχαν μέχρι σήμερα». Μία τέτοια περίπτωση νοσοκομείου θα μπορούσε να είναι το Σωτηρία, που αποτελείται από πολλά διαφορετικά κτήρια και, όταν συγχωνευτεί με το Γενικό, θα είναι ένα νοσοκομείο-μαμούθ. 
Μια άλλη πρόταση αφορά τα νοσοκομεία Ερ. Ντυνάν, Κοργιαλένειο και Ασκληπιείο, τα οποία είναι συνολικής δυναμικότητας 1.500 κλινών, έχουν ειδικό καθεστώς λειτουργίας (ανήκουν στον Ερυθρό Σταυρό) και πάντα ξεχώριζαν για το επίπεδο των υπηρεσιών τους. ««Με 5-6 κρεβάτια από εδώ και από κει δεν λύνεται το πρόβλημα, ενώ αν σας παραχωρηθεί το 50% των κλινών, και το Ντυνάν γλιτώνει τη χρεοκοπία και εσείς πετυχαίνετε το στόχο σας», είπε χαρακτηριστικά ο κ. Λιαρόπουλος.

Σημαντική η διεθνής εμπειρία 
Παράλληλα, ευκαιρίες για τις ασφαλιστικές εταιρείες δημιουργούνται και από τη δημόσια ζήτηση για υπηρεσίες που προσφέρονται από τον ιδιωτικό τομέα. Ένας τέτοιος τομέας είναι αυτός της Διαχείρισης και του management. Άλλοι τομείς, στους οποίους ήδη δραστηριοποιούνται με επιτυχία ασφαλιστικές εταιρείες στο εξωτερικό, είναι αυτοί της τεχνολογίας υγείας, της διαχείρισης της υγειονομικής φροντίδας –έχει κάνει σχετική πρόταση να αναλάβουν οι ασφαλιστικές εταιρείες τη διαχείριση του ΕΟΠΥΥ–, των φαρμάκων, ειδικά των γενοσήμων.
Όπως, όμως, τόνισε, εκεί που η συμβολή των ασφαλιστικών εταιρειών μπορεί να είναι σημαντική είναι στη διείσδυση της διεθνούς εμπειρίας. «Με αυτό δεν πρόκειται να ασχοληθεί ο δημόσιος τομέας. Δεν έχει ούτε τους κατάλληλους φορείς ούτε τη νοοτροπία να το κάνει». 
Στην κατεύθυνση, μάλιστα, της διεθνούς εμπειρίας, τόσο ο κ. Λιαρόπουλος όσο και ο κ. Σαρδελής αναφέρθηκαν σε παραδείγματα από την Αγγλία και τη Σουηδία, όπου παλιά, μη λειτουργικά νοσοκομεία, που όμως βρίσκονταν σε “περιοχές-φιλέτα”, αξιοποιήθηκαν για άλλους λόγους και έδωσαν υπεραξίες, οι οποίες επενδύθηκαν σε σύγχρονα συστήματα υγείας. 
Κάτι τέτοιο θα μπορούσε, σύμφωνα με τον κ. Λιαρόπουλο, να γίνει με το νοσοκομείο Τσαγκάρη στα Μελίσσια ή και με το Ιπποκράτειο, στο κέντρο της Αθήνας.

Επενδύστε σε ειδικούς
Εξίσου μεγάλο μέρος της συζήτησης επικεντρώθηκε στα …εσωτερικά των ασφαλιστικών εταιρειών. 
Ο κ. Λιαρόπουλος, κάνοντας μια αναδρομή στην 25χρονη πορεία του κλάδου υγείας, είπε: «Ασφαλίσαμε (ο ίδιος ήταν τότε επικεφαλής της Ιονικής) ό,τι μπορεί να ασφαλιστεί με πολύ άσχημα αποτελέσματα. Τα τελευταία χρόνια γίνεται μια σοβαρή προσπάθεια, για να διορθωθούν τα λάθη. Και σήμερα, οι συνθήκες είναι τέτοιες, που η ασφαλιστική αγορά έχει λόγο στο θέμα της υγείας περισσότερο από ποτέ. Πρέπει, όμως, να μάθετε να παρακολουθείτε τη χρήση των υπηρεσιών υγείας. Τι είναι αυτό που στην πραγματικότητα πληρώνετε, τι είναι αυτό που ασφαλίζετε, τι είναι αυτό που σας προσφέρεται. Δεν το ξέρετε πολύ καλά. Για τη σωστή κοστολόγηση των συμβολαίων, πρέπει να φτιάξετε ως εταιρείες ένα πολύ καλό τμήμα με ειδικούς επιδημιολογίας, βιοστατιστικής, έρευνας υπηρεσιών υγείας, οικονομικής αποτίμησης, οργάνωσης υπηρεσιών και συστημάτων υγείας».

Διαχωρίστε την υγεία από τη ζωή
Αναφερόμενος στο θέμα της σωστής διαχείρισης του κλάδου, τόνισε την ανάγκη ύπαρξης και διάθεσης από μέρους των εταιρειών στατιστικών στοιχείων «που θα μπορέσουν να μας οδηγήσουν σε ασφαλή συμπεράσματα για το πού βρίσκεται ο κλάδος». Για να γίνει αυτό πρέπει, αφενός, «οι εταιρείες να ξεφύγουν από τη λογική του εταιρικού μυστικού» και, αφετέρου, «να διαχωριστούν στατιστικά ο κλάδος Ζωής από τον κλάδο Υγείας».
Ο κ. Κωνσταντάς, παρεμβαίνοντας, συμφώνησε ότι το κλαδικό σχέδιο που ενοποιεί τα νοσοκομειακά με τη ζωή είναι αναχρονιστικό και παρόλο που ο διαχωρισμός είναι εύκολο να γίνει, «για άλλους λόγους που δεν είναι της παρούσης, όχι μόνο δεν γίνεται, αλλά υιοθετείται και από τις ξένες εταιρείες που έρχονται στην Ελλάδα».

Ιατρικός Πληθωρισμός, ΚΕΝ και ιδιωτικός τομέας υγείας
Ένα θέμα που, επίσης, απασχολεί τις ασφαλιστικές είναι αυτό του ιατρικού πληθωρισμού και πώς αυτός μπορεί να ελεγχθεί. Ο κ. Λιαρόπουλος υποστήριξε ότι ο υπάρχων δείκτης δεν αποτυπώνει την πραγματικότητα και θα πρέπει να αντικατασταθεί. 
Το ενδιαφέρον, επίσης, συγκέντρωσαν και τα ΚΕΝ (Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια). Ο κ. Λιαρόπουλος εξήγησε ότι ουσιαστικά μετέφρασαν το μοντέλο κοστολόγησης που ακολουθεί η Αυστραλία και έχουν τιμολογηθεί περίπου 700 ιατρικές πράξεις. Οι ασφαλιστικές, στο πλαίσιο της συνεργασίας τους με τα νοσοκομεία του ΕΣΥ, θα κληθούν να πληρώσουν την ιατρική πράξη με βάση το ΚΕΝ προσαυξημένο κατά 50%, αν ο ασφαλισμένος τους κάνει χρήση της Κοινωνικής του Ασφάλισης και προσαυξημένο κατά 20% αν δεν κάνει χρήση.
Το ερώτημα που τέθηκε είναι αν τα ΚΕΝ μπορούν, με κάποιο τρόπο, να υιοθετηθούν και από τον ιδιωτικό τομέα. Ο κ. Σαρδελής σχολίασε σχετικά: «Τώρα η κατάσταση είναι αδιαφανής. Δεν ξέρουμε τι μας χρεώνουν και πώς μας το χρεώνουν. Ας χρησιμοποιούνταν τα ΚΕΝ ως βάση και, από κει και πέρα, ας έβαζαν όποιο συντελεστή ήθελαν, αλλά θα ξέραμε ότι υπάρχει μία βάση».
Όπως ειπώθηκε, κανείς δεν μπορεί, στα πλαίσια του ελεύθερου ανταγωνισμού, να υποχρεώσει τις ιδιωτικές κλινικές κάτι τέτοιο. Ωστόσο, όπως σχολίασε ο κ. Λιαρόπουλος, όλα δείχνουν πως «ό,τι δεν κατάφεραν οι διαπραγματεύσεις σας όλα αυτά τα χρόνια, θα το καταφέρει για λογαριασμό σας η κρίση». Ανέφερε ότι ο ιδιωτικός τομέας υγείας αντιμετωπίζει μεγάλα προβλήματα, αφού, λόγω της κρίσης, ο καταναλωτής είτε αναβάλει είτε απευθύνεται στο δημόσιο τομέα υγείας, με αποτέλεσμα μεγάλες αλλαγές και αναδιαρθρώσεις –συγχωνεύσεις ή και εξαγορές – να βρίσκονται προ των πυλών.

Το Δημόσιο θα περιοριστεί στα αναγκαία
Και μια τελευταία επισήμανση από τον κ. Λιαρόπουλο, με αποδέκτες και στο χώρο της ιδιωτικής ασφάλισης: «Αυτή η κρίση είναι ευκαιρία για αλλαγές ή ευκαιρία για καταστροφή. Πρέπει να αλλάξει άρδην ένα μοντέλο 180 χρόνων, το οποίο λειτούργησε επιταχυντικά τα τελευταία χρόνια. Πρέπει να πάψει ο καθένας μας να ασχολείται με τον εαυτό του και την οικογένειά του και να ασχοληθούμε με το σύνολο. (…) Ο δημόσιος τομέας, για τα επόμενα 10 χρόνια, θα περιοριστεί στα αναγκαία για την πολιτική επιβίωση των κυβερνήσεων. Όλες θα αναγκαστούν να κάνουν τα ίδια πράγματα, γιατί οι πιστωτές θα επιβάλλουν τους όρους. Κι αυτοί δεν έχουν κανένα σεβασμό σε αυτό που εμείς λέμε ελληνική ιδιαιτερότητα. Το μέλλον ανήκει σε όσους το διαμορφώσουν. Όποιος ξεχάσει πιο γρήγορα το πώς γίνονταν τα πράγματα μέχρι σήμερα και προσαρμοστεί, αυτός θα έχει κερδίσει».

– Η υγεία είναι από τα πιο πολύπλοκα και τα πιο σημαντικά θέματα που απασχολούν αυτή την εποχή την ελληνική κοινωνία. Οι ασφαλιστικοί διαμεσολαβητές που θα κληθούν να προτείνουν στον πελάτη τους ένα πρόγραμμα υγείας ή να τον αποτρέψουν από το να διακόψει (συχνό πλέον φαινόμενο), οφείλουν και πρέπει να είναι καλά ενημερωμένοι για το τι συμβαίνει στο υγειονομικό γίγνεσθαι της χώρας, οφείλουν να ξέρουν τις ευκαιρίες που δημιουργούνται από τις προωθούμενες αλλαγές, οφείλουν να γνωρίζουν τις δυσκολίες των εγχειρημάτων, αλλά και τα λάθη του παρελθόντος. Θα πρέπει και οι ίδιοι να προσαρμοστούν στις αλλαγές και βοηθά να γνωρίζουν τα πώς και τα γιατί. Στο πλαίσιο αυτό πρωτοβουλίες σαν αυτή του κ. Δ. Κελεσίδη είναι αξιέπαινες και μακάρι να βρουν μιμητές.  

 

Προηγούμενο άρθρο«Προνόμιο» απολυμένων ασφαλιστικών υπαλλήλων
Επόμενο άρθροNew Frontiers: Nέο Αμοιβαίο Κεφάλαιο από τον Όμιλο Eurobank EFG